Projekt

Inwentaryzacje przyrodnicze kluczem do edukacji ekologicznej i ochrony bioróżnorodności w woj. opolskim

Znajdź w serwisie

FACEBOOK

Konkursy

ZAPOZNAJ SIĘ Z NASZĄ OFERTĄ CIEKAWYCH KONKURSÓW I OLIMPIAD

Mapa

Stobrawski PK - Rezerwaty przyrody

Na terenie Stobrawskiego Parku Krajobrazowego zlokalizowane są 4 rezerwaty przyrody:

1. Rezerwat przyrody "Barucice"

Rezerwat ten zajmuje obszar 82,1 h i jest położony w województwie opolskim, powiecie brzeskim, gminie Lubsza, nadleśnictwie Brzeg. Jest najmłodszym, i równocześnie największym rezerwatem przyrody na terenie Stobrawskiego PK, który powołano na podstawie Zarządzenia Nr 60/09 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Opolu (Dz. Urz. Woj. Op. Nr 19, poz. 298).
Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych dobrze wykształconych zbiorowisk leśnych: łęgowych i grądowych z rzadkimi i podlegającymi ochronie prawnej gatunkami roślin.
Rodzaj rezerwatu określa się jako leśny (L). Ze względu na dominujący przedmit ochrony rezerwat zalicza się do typu: fitocenotyczny (PFi) i podtypu zbiorowisk leśnych (zl). Ze względu na główny typ ekosystemu rezerwat zalicza się do typu: leśny i borowy (EL) i podtypu lasów nizinnych (lni).
Rezerwat charakteryzuje się wyjątkowym bogactwem florystycznym i faunistycznym. Na terenie objętym ochroną stwierdzono występowanie 11 gatunków roślin chronionych i wielu rzadkich. Do najważniejszych należą: kukułka Fuchsa, podkolan biały, kruszczyk szerokolistny, listera jajowata, wawrzynek wilczełyko, przylaszczka pospolita, łuskiewnik różowy, jarzmianka większa, żywiec dziwięciolistny i cebulkowy. Spotkać możemy tam również 33 gatunki chronionych zwierząt, z czego większość to ptaki. Spośród nich należy wymienić dzięcioła czarnego, średniego i zielonosiwego, muchołówkę białoszyją, jastrzębia, wilgę oraz kruka.
Teren ten jest miejscami silnie podmokły z rozbudowaną siecią nieodnawianych rowów melioracyjnych.

2. Rezerwat przyrody "Leśna woda"

Utworzony został Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 4 lutego 1958 r. Jego powierzchnia to 20,94 ha, cel ochrony - fragmentu lasu mieszanego naturalnego pochodzenia. Administracyjnie rezerwat położony jest na obszarze dwóch województw: opolskiego (gmina Lubsza) oraz dolnośląskiego (gmina Oława).
Pod względem leśnej typologii siedliskowej na terenie rezerwatu występuje głównie las mieszany świeży z domieszką boru mieszanego świeżego i lasu mieszanego wilgotnego. Dwupiętrowy drzewostan naturalnego pochodzenia najliczniej reprezentowany jest przez modrzew europejski Larix decidua i sosnę zwyczajną Pinus sylvestris. Stosunkowo duży jest też udział buka zwyczajnego Fagus sylvatica oraz dębów: szypułkowego Quercus robur i bezszypułkowego Q. petraea. W młodszych partiach lasu swą obecność zaznaczają obfite podrosty grabu zwyczajnego Carpinus betulus.
Badania florystyczne prowadzone na obszarze rezerwatu dały podstawę do zakwalifikowania występującego tu zbiorowiska leśnego do dwóch zespołów: Galio odorati-Fagetum, czyli żyznej buczyny niżowej oraz towarzyszącego buczynie grądu subkontynentalnego Tilio-Carpinetum.Z osobliwości przyrodniczych na uwagę zasługuje 1 pomnik przyrody oraz zespół okazałych przestoi buków, które swymi rozmiarami zbliżone są do drzew pomnikowych. Flora rezerwatu jest bogata i obejmuje około 140 gatunków roślin naczyniowych, 33 gatunki mchów, 12 gatunków wątrobowców oraz 25 śluzowców.
Z ssaków odnotowano występowanie: dzika Sus scrofa, sarny Capreolus capreolus, wiewiórki Sciurus vulgaris, zająca Lepus europaeus i ryjówki Sorex sp., z ptaków: sójkę Garrulus glandarius, dzięcioła dużego Dendrocopos major, kukułkę Cuculus conorus oraz myszołowa Buteo buteo.  Owady reprezentowane są przez: mrówkę rudnicę Formica rufa, biegacza skórzastego Carabeus coriaceus i borecznika sosnowca Diprion pini.    

3. Rezerwat przyrody "Lubsza"

Utworzony został Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 24 grudnia 1957 r. Ma powierzchnię 15,85 ha i powstał dla ochrony pozostałości naturalnego lasu mieszanego, głównie bukowo-dębowego. Rezerwat położony jest w obrębie Lubsza, nadleśnictwa Brzeg i obejmuje oddziały: 254 d, 255 d.
Na obszarze rezerwatu głównym typem siedliskowym jest las mieszany świeży. Dwupiętrowy drzewostan ma zróżnicowaną strukturę wiekową. W składzie gatunkowym najliczniej reprezentowany jest buk zwyczajny Fagus sylvatica, z tym, że przewaga jego w piętrze górnym nad świerkiem i dębem jest nieznaczna, natomiast w piętrze dolnym buk jest gatunkiem dominującym. W skład dość ubogiego podszytu wchodzi kruszyna pospolita Frangula alnus, trzmielina zwyczajna Euonymus europaeus, jarząb pospolity Sorbus aucuparia i leszczyna Corylus avellana.
Fitosocjologicznie wyróżniono w rezerwacie dwa zbiorowiska roślinne: żyzną buczynę niżową Galio odorati-Fagetum i fragmentarycznie wykształcony subkontynentalny grąd Tilio-Carpinetum. Na obszarze tym stwierdzono występowanie 66 gatunków roślin naczyniowych, w tym chronioną konwalię majową Convallaria majalis, kruszynę pospolitą i przytulię wonną Galium odoratum, a także 36 gatunków mchów i 15 gatunków wątrobowców. Na uwagę zasługuje również ściśle chroniony grzyb - flagowiec olbrzymi Meripilus giganteus.
Rezerwat „Lubsza” stanowi część dużego obszaru leśnego - dawnych lasów Puszczy Śląskiej, należących do piastowskich książąt brzeskich. Stąd też występują tu typowe dla zwartych kompleksów leśnych gatunki zwierząt takie jak: dzik Sus scrofa, sarna Capreolus capreolus, jeleń Cervus elaphus, wiewiórka Sciurus vulgaris, żołędnica Eliomys quercinus, mysz leśna Apodemus flavicollis i ryjówki Sorex sp.. Awifauna reprezentowana jest przez: dzięcioły Dendrocopos sp., krętogłowa Jynx torquilla, pełzacza leśnego Certhia familiaris, wilgę Oriolus oriolus, kowalika Sitta europaea, sowę uszatą Asio otus i pójdźkę Athene noctua. Z płazów nierzadko spotyka się żaby Rana sp., ropuchy Bufo sp., z gadów - zaskrońca Natrix natrix i żmiję zygzakowatą Vipera berus. Osobliwością przyrodniczą rezerwatu są dwa gatunki chronionych owadów - jelonek rogacz Lucanus cervus i kozioróg dębosz Cerambyx cerdo.

4. Rezerwat przyrody "Rogalice"

Rezerwat przyrody „Rogalice” jest rezerwatem leśnym o niewielkiej powierzchni 6,06 ha. Podstawę prawną jego utworzenia stanowi Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 20 czerwca 1969 r. Rezerwat powstał dla ochrony naturalnych fragmentów leśnych z olszą czarną Alnus glutinosa, jesionem wyniosłym Fraxinus excelsior, bukiem zwyczajnym Fagus sylvatica i świerkiem pospolitym Picea abies. Rozpatrywany teren należący do obrębu Lubsza, nadleśnictwa Brzeg, znajduje się w głębi kompleksu leśnego nad prawobrzeżnym dopływem rzeki Smortawy.
Rezerwat „Rogalice” pod względem fitosocjologicznym zaliczany jest do rzędu Fagetalia, związku Alno-Padion, zespołu Fraxino-Alnetum, czyli łęgu olszowo-jesionowego. W składzie gatunkowym warstwy drzew najliczniej reprezentowana jest olsza czarna  Alnus glutinosa z udziałem świerka pospolitego  Picea abies, jesiona wyniosłego Fraxinus excelsior, grabu zwyczajnego  Carpinus betulus,  klonu jawora  Acer pseudoplatanus  i buka zwyczajnego  Fagus sylvatica. Z innych gatunków pojawiających się pojedynczo lub sporadycznie w rezerwacie wymienić można: dęba bezszypułkowego Quercus petraea, wiąza pospolitego Ulmus minor, brzozę brodawkowatą Betula pendula oraz jodłę pospolitą Abies alba. Z charakterystycznych dla rzędu Fagetalia roślin na obszarze rezerwatu występują: niecierpek pospolity Impatiens noli-tangere i gajowiec żółty Galeobdolon luteum, a dla związku Alno-Padion: kostrzewa olbrzymia Festuca gigantea i czartawa pospolita Circaea lutetiana. Wśród runa i podszytu rezerwatu znaleźć można gatunki takie jak: kopytnik pospolity Asarum europaeum, wawrzynek wilczełyko Daphne mezereum, kruszyna pospolita Frangula alnus, barwinek pospolity Vinca minor i przytulia wonna Galium odoratum.
Na terenie rezerwatu brak jest pomników przyrody, chociaż niektóre okazałe dęby i buki zbliżone są swymi rozmiarami do drzew pomnikowych.

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie.
Strona współfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Schematu III Pomocy Technicznej. Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
Instytucja Zarządzająca PROW na lata 2007-2013: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Strona opracowana na zlecenie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego.

 

2015 | Wszystkie prawa zastrzeżone - ZOPK 

designed & hosted by