Projekty Unijne

Znajdź w serwisie

FACEBOOK

Konkursy

ZAPOZNAJ SIĘ Z NASZĄ OFERTĄ CIEKAWYCH KONKURSÓW I OLIMPIAD

Park Krajobrazowy „Góry Opawskie”

Z północnych stoków masywu legendarnego Pradziada (czes. Praděd) - 1491 m n.p.m., wypływa kilka strug , które wijąc się wśród szerokich grzbietów i kopulastych wzgórz łączą swe wody w jeden nurt rzeki Opawy (czes. Opava). Od rzeki tej historyczną nazwę wzięły krainy 
i góry: Ziemia Opawska, Księstwo Opawskie, Śląsk Opawski, a także Góry Opawskie (czes. Zlatohorská vrchovina). Góry te stanowią najmniejszy podregion Sudetów Wschodnich, z czego do Polski należy graniczny ich skrawek około 30 km². Rozciągają się od Głuchołaz na zachodzie po Krzyżkowice na wschodzie wzdłuż granicy z Republiką Czeską.

Na północnym-zachodzie sąsiadują przez dolinę Białej Głuchołaskiej z Przedgórzem Paczkowskim, natomiast na północy i wschodzie z Płaskowyżem Głubczyckim. Na południu opierają się o Niski i Wysoki Jesionik (czes. Nizký i Hrubý Jesenik). Na zachodzie graniczą z kolei z czeskim fragmentem Gór Złotych (czes. Rychlebské hory). Najwyższym wzniesieniem całych Gór Opawskich jest Poprzeczna Góra (czes.Přičný vrch) - 975 m n.p.m., natomiast części polskiej Biskupia Kopa - 889 m n.p.m. W większości góry te mają charakter niezbyt wysokich masywów, którym uroku dodają malownicze wąwozy i doliny potoków.

Dla ochrony wysokich walorów krajobrazowych jak i przyrodniczo-kulturowych polskiej części omawianego obszaru Wojewódzka Rada Narodowa w Opolu utworzyła 26 maja 1988 roku Park Krajobrazowy, który przejął nazwę od pasma górskiego „Góry Opawskie”. Zajmuje on powierzchnię 4.903 ha, zaś jego otulina 5.033 ha . Park wraz z otuliną położony jest w granicach powiatu prudnickiego na terenie gmin: Prudnik i Lubrza oraz powiatu nyskiego na terenie gminy Głuchołazy.

W morfologii północnych stoków Gór Opawskich wyodrębniają się trzy masywy: 
- Góry Parkowej posiadający trzy kulminacje: Przednią (495 m n.p.m.), Średnią (543 m n.p.m.) i Tylną Kopę (535 m n.p.m.),
- Biskupiej Kopy (889 m n.p.m.) i Srebrnej Kopy (785 m n.p.m.),
- Długoty (457 m n.p.m.) i Kobylicy (395 m n.p.m.).

Wzniesienia te malowniczo przecinają rzeki: Biała Głuchołaska w Głuchołazach oraz Złoty Potok tworzący na odcinku długości 4 km między Jarnołtówkiem a Pokrzywną epigenetyczny przełom. Warto również odwiedzić głęboko wciętą w stok Biskupiej Kopy dolinę Bystrego Potoku, prawego dopływu Złotego Potoku, którego źródła znajdują się górnych partiach tego wzniesienia.

Wielkim bogactwem Parku są zwarte kompleksy leśne, stanowiące około 75 % jego powierzchni, wśród których na uwagę zasługują dobrze zachowane fragmenty lasów liściastych, zwłaszcza buczyn, grądów oraz łęgów. Najcenniejsze obszary leśne objęto ochroną prawną jako rezerwaty przyrody: „Cicha Dolina”, zlokalizowany w dolinie Bystrego Potoku, „Las Bukowy” na północnym stoku Góry Parkowej oraz „Olszak” w masywie Olszaka.
W celu zachowania pochodzących z XII i XIII wieku pozostałości po eksploatacji żwirów i piasków złotonośnych nanoszonych przez rzekę Białą Głuchołaską, utworzono rezerwat geologiczno -krajobrazowy „Nad Białką”. Zobaczyć w nim można reliktowe szyby wydobywcze, liczne wykopy oraz zwały wydobytego i przemytego materiału.

Najokazalsze, wiekowe drzewa objęto ochroną indywidualną jako pomniki przyrody, których w granicach Parku zarejestrowano siedem. Są to lipy drobnolistne, dęby szypułkowe i daglezja szara. 
Na terenie Parku Krajobrazowego „Góry Opawskie” wyróżnia się dwa piętra roślinności - piętro pogórza i regla dolnego. Stwierdzono tu występowanie ponad 500 gatunków roślin naczyniowych, wśród których aż 33 podlega ochronie prawnej. Są to m.in. lilia złotogłów, wawrzynek wilczełyko, pokrzyk wilcza-jagoda, zaraza żółta, podrzeń żebrowiec, reintrodukowana w 1992 r. paproć – pióropusznik strusi czy też rzadko spotykane gatunki storczyków: kruszczyk połabski, storczyk męski czy buławnik mieczolistny. Ponadto kolejne 40 gatunków roślin uznać można za rzadkie, m.in. jaskier platanolistny, zanokcica północna, tojeść gajowa czy kokorycz wątła.

Niezwykle różnorodna jest fauna Gór Opawskich. Wśród płazów można tu spotkać, m.in. kumaka górskiego, traszkę grzebieniastą, a także największego w Polsce płaza ogoniastego - salamandrę plamistą. 
Wśród gadów na uwagę zasługuje gniewosz plamisty oraz jadowita żmija zygzakowata. Bogata jest również awifauna tego terenu. Oprócz takich górskich gatunków jak pluszcz czy pliszka górska stwierdzono tu występowanie bardzo rzadkiego puchacza, derkacza czy bociana czarnego. Dość licznie na tym terenie reprezentowane są ssaki. Z rzadszych gatunków spotkać można orzesznicę, popielicę oraz nietoperze: podkowca małego czy nocka dużego. Dodatkowo w 1998 r. nad Potok Zamecki reintrodukowane zostały bobry.

Zwiedzanie Parku ułatwiają ciekawie wyznaczone i dobrze oznakowane w terenie przez PTTK szlaki turystyczne, których łączna długość wynosi 128 kmoraz ścieżki przyrodniczo-dydaktyczne o długości ponad 30 km. Sieć szlaków i ścieżek uzupełniają wyznaczone przez samorządy lokalne trasy wielofunkcyjne służące turystyce rowerowej, konnej, pieszej, narciarstwa biegowego. Pozwala to na zapoznanie się z najciekawszymi miejscami i zjawiskami przyrodniczymi oraz obiektami kulturowymi Gór Opawskich.  Jednym z takich miejsc są odsłonięcia skalne przy ścieżce przyrodniczej z Pokrzywnej przez Olszak do Jarnołtówka o nazwie „Karolinki”. Stanowią one punkty widokowe na przełomową dolinę Złotego Potoku oraz panoramę okolicznych wzniesień. Pozostałością po wydobyciu łupków fyllitowych w Górach Opawskich są obecnie nie użytkowane kamieniołomy. Jeden z nich nosi nazwę „Gwarkowa Perć”, a dość stromo przebiegający tędy niebieski szlak, z 35-stopniową drabiną metalową, stanowi dużą atrakcję turystyczną. Będąc w Górach Opawskich trzeba zobaczyć „Żabie Oczko”, czyli niewielki stawek powstały w niecce wyrobiska. Na uwagę zasługuje również ścieżka przebiegająca pomiędzy „Karlikami” utworami skalnymi warstw andelohorskich prowadząca do kolejnego nieczynnego kamieniołomu o nazwie „Piekiełko”.

Uzupełnieniem niepowtarzalnych walorów przyrodniczych Parku Krajobrazowego „Góry Opawskie” są jego walory kulturowe. Pozwalają one na zachowanie i kultywowanie tradycji oraz estetyki krajobrazu. Osadnictwo na tych terenach sięga okresu wczesnego średniowiecza. Osady były przeważnie zakładane w dolinach wzdłuż rzek i potoków. Wartością przestrzennego układu tych wsi jest jednolity harmonijny charakter zabudowy, który niestety w ostatnich latach uległ zaburzeniu. Jednym z najcenniejszych zespołów zabytkowych są pozostałości po kopalnictwie złota z okresu średniowiecznego zlokalizowane w rejonie Głuchołaz i Jarnołtówka. Są to stanowiska archeologiczne w postaci pozostałości szybów, hałd poeksploatacyjnych, płuczek, tam i podziemnych sztolni. Cennymi obiektami archeologicznymi są również ruiny zamku średniowiecznego na Zamkowej Górze i grodziska na Okopowej w Lesie Prudnickim. Jedną z większych atrakcji turystycznych jest ponad 100-letnia wieża widokowa na szczycie Biskupiej Kopy, z której podziwiać można rozległą panoramę okolicy. Cennym zabytkiem jest zespół zabudowań klasztornych oo. Franciszkanów z Sanktuarium św. Józefa, wraz z grotą lurdzką i drogą krzyżową na Klasztornej Górze. Warto zobaczyć także kapliczki Drogi Krzyżowej na stokach Góry Parkowej, jak również neogotycką kaplicę św. Anny na Wiszących Skałach wybudowaną w 1908 roku na Przedniej Kopie. Interesująca jest również zabytkowa zabudowa uzdrowiskowa Głuchołaz powstała w XIX wieku, kiedy z powodzeniem stosowano tu metody wodolecznicze i przyrodolecznicze. W okresie tym na południowych stokach porośniętych lasami, dla rekreacji fizycznej letników i pensjonariuszy tworzono ścieżki, promenady oraz stawy, czego ślady pozostały do dnia dzisiejszego. Na uwagę zasługują też XIX-wieczny zespół dworski w Jarnołtówku z suchą fosą i fragmentami murów z XVI wieku, otoczony zabytkowym 2 ha parkiem oraz tama na Złotym Potoku, wybudowana w 1909 r.

Wyjątkowe walory krajobrazowo- przyrodnicze , kulturowe i uzdrowiskowe dały podstawę do rozwoju turystyki na tym terenie, której intensywny rozkwit nastąpił już z końcem XIX wieku. Obecnie Park Krajobrazowy „Góry Opawskie” z gęstą siecią szlaków turystycznych, ścieżek przyrodniczo-dydaktycznych oraz coraz bogatszą bazą noclegową i gastronomiczną cieszy się opinią najpiękniejszego terenu rekreacyjnego Opolszczyzny. Znakomicie nadaje się zarówno do celów turystycznych jak i edukacyjnych, zaspakajając najbardziej różnorodne zainteresowania krajoznawcze.

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie.
Strona współfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Schematu III Pomocy Technicznej. Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
Instytucja Zarządzająca PROW na lata 2007-2013: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Strona opracowana na zlecenie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego.

 

2015 | Wszystkie prawa zastrzeżone - ZOPK 

designed & hosted by