Projekt

Inwentaryzacje przyrodnicze kluczem do edukacji ekologicznej i ochrony bioróżnorodności w woj. opolskim

Znajdź w serwisie

FACEBOOK

Konkursy

ZAPOZNAJ SIĘ Z NASZĄ OFERTĄ CIEKAWYCH KONKURSÓW I OLIMPIAD

Mapa

Niewiele jest miejsc w Polsce, gdzie walory przyrodnicze i kulturowe splatają się w jedno, stanowiąc krajobraz tak urzekającą piękny i niepowtarzalny. Do tych miejsc należy Park Krajobrazowy „Góra Św. Anny” utworzony w 1988 roku. Obejmuje on Grzbiet Chełmu, tj. zachodnią część Wyżyny Śląskiej, stanowiący próg strukturalny. Ciągnie się on z północnego zachodu na południowy wschód na odcinku ok. 20 km i średniej szerokości 5 km. Najwyższym wzniesieniem Grzbietu Chełmu, a zarazem całej Wyżyny Śląskiej jest Góra Św. Anny (404 m n.p.m.). Od nazwy tego wzniesienia pochodzi nazwa miejscowości będącej duchową stolicą Śląska Opolskiego oraz nazwa Parku Krajobrazowego- obszaru poddanego ochronie.

Pod względem administracyjnym Park Krajobrazowy „Góra św. Anny” leży w środkowo-wschodniej części województwa opolskiego na terenie dwóch powiatów: Strzelce Opolskie i Krapkowice oraz pięciu gmin: Leśnica, Gogolin, Strzelce Opolskie, Zdzieszowice i Ujazd. Obejmuje obszar 5.051 ha. Dla zniwelowania niekorzystnego oddziaływania sąsiadujących z parkiem ośrodków przemysłowych i aglomeracji miejskich ustanowiono strefę ochronną, tj. otulinę parku. Jej powierzchnia stanowi 6.374 ha. Autostrada A-4 dzieli park na dwie części: południową i północną.

Garb Chełmu wyróżnia się swoją wyniosłością i zróżnicowaną rzeźbą terenu na tle rozległej płaskiej Niziny Śląskiej. Ku dolinie Odry Grzbiet opada stromo, natomiast łagodnie przechodzi w Równię Opolską. Składa się z wielu wzniesień, często bezimiennych. Najbardziej na północny zachód wysunięta jest Ligocka Góra Kamienna (326 m n.p.m.), na wschód od niej leży Biesiec (350 m n.p.m.), Wysocki Las (385 m n.p.m.), Góra św. Anny (404 m n.p.m.), Stoki (308 m n.p.m.) i Bukowy Bór (308 m n.p.m.)

Najstarszymi rozpoznanymi utworami są piaskowce i zlepieńce zawierające odciski roślin z okresu karbonu. Trzonem Garbu są jednak utwory triasowe, czyli wapienie i dolomity. Współczesny krajobraz Grzbietu Chełmskiego ukształtował się pod wpływem lądolodu skandynawskiego, który nasuwał się tu dwukrotnie. Wynikiem tych zlodowaceń są pozostałości w postaci margli lodowcowych, glin i piasków oraz różnej wielkości okruchów skalnych (głazy narzutowe). Zlodowacenie bałtyckie przyczyniło się zaś do powstania lessów i wydm. Na południowo-wschodnim stoku Chełmu zalega płat o miąższości do 8 m. Z lessów tych wytworzyły się na partiach wyżej położonych gleby bielicoziemne, natomiast na obszarach położonych niżej gleby brunatnoziemne. Góra św. Anny była na Śląsku najdalej wysuniętym na wschód wulkanem.

Znaczne wyniesienie Garbu Chełmskiego przyczyniło się do jego odrębności klimatycznej polegającej na obniżeniu średniej i maksymalnej temperatury rocznej, średniej temperatury najcieplejszego miesiąca oraz wyższych opadach w porównaniu do pozostałego terenu województwa opolskiego.

Specyficzne warunki glebowe oraz odrębność klimatyczna miały decydujący wpływ na kształtowanie się szaty roślinnej. Lasy, tak powszechne dawniej, dzisiaj zajmują zaledwie 21% ogólnej powierzchni parku. Są one niejednolite i silnie porozcinane polami uprawnymi. Pod względem fitosocjologicznym są jednak nadal urozmaicone i bardzo interesujące. Spotyka się tu drzewostany iglaste, bukowe oraz mieszane. Gatunkami dominującymi są: buk zwyczjny (Fagus silvatica) - 28%, świerk pospolity (Picea excelsa) - 25%, sosna pospolita (Pinus sylvestris) - 19% i brzoza brodawkowata (Betula pendula) - 11%. W domieszce występuje: olsza (Alnus spp.), jesion wyniosły (Fraxinus excelsior), koln jawor (Acer pseudoplatanus), grab pospolity (Carpinus betulus), lipy (Tilia spp.) i klon zwyczjny (Acer platanoides). W tych lasach występuje łącznie 279 gatunków roślin, co stanowi 1/3 wszystkich gatunków zanotowanych przez florystów na obszarze parku krajobrazowego.

Najbardziej cenne przyrodniczo obszary leśne objęto ochronną rezerwatową. W 1997 roku utworzono rezerwaty leśne: „Lesisko”, „Boże Oko” i „Grafik”, a w 2001 r. rez. „Biesiec”.

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie.
Strona współfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Schematu III Pomocy Technicznej. Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
Instytucja Zarządzająca PROW na lata 2007-2013: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Strona opracowana na zlecenie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego.

 

2015 | Wszystkie prawa zastrzeżone - ZOPK 

designed & hosted by